Baba anlamsız olan devletten başlayalım.

Soru sorarak başlayalım: İnsanlık aşkı için söyle be devlet baba, 1 Mayıs'ı Taksim'de kutlasalardı ne olurdu? Yıkılmazdın, ölmezdin ve solmazdın ya!

Solcuların Taksim inadını anlamsız buluyorsun ya, söyle bakalım, senin yasakçı inadın anlamlı mı?

Yeni bir Gezi eylemi olabilir diye korktun, kutlama olaylı olabilir diye yasaklamayı seçtin, peki söyle, senin bu paranoyan ne kadar anlamlı?

Kutlama da olaylar olabilir diye yasakçılığa büründün ya devlet baba, sendikalar sana söz vermişti: 'Bir kişinin bile burnu kanamayacak' diye, sendikaları dinleyip yasağı kaldıraydın da, baktın sendikaların verdiği söz olmadı, birileri zarar gördü; o zaman temelli yasakla, haklıymışım de. Ama bu yasakçılığında inan çok anlamsız.

Gelelim oğul anlamsıza
Hay oğlum, aklı havada oğlum!

Devlet denilen mendebur baban, Taksim'de kutlama yapmaya yasak getirmiş; peki senin illaki Taksim diye inat edişin, Taksim'e varmak için insanlıktan çıkan durumunun neresi anlamlı?

Sen bütün imkânları elinde bulunduran devletle, taş-sapan-molotofla mı başa çıkacağını sanıyorsun?

Polisin gazını, suyunu, copunu yemek sana keyif mi veriyor, anlamlı mı geliyor, mücadelede haklı olduğunu mu gösteriyor?

Uğruna mücadele ettiğini söylediğin işçi ve emekçiyi içerisinde barındıran halk var ya, senin bu anlamsız tutum ve mücadelenden dolayı, 'Solcu' denilen seni hiç sevmiyor, 'Solcu' denildiğinde aklına yıkan döken, yerinde duramayan, insan olduğunu unutan bir canlı aklına geliyor; ve gidişatın sana olan nefretini körüklüyor.

Böyle olduğun müddetçe, halkı aptal sanma, dön kendine bak!

Halk, Kenan Evren'leri boşuna alkışlamadı.
Halk, demokratik olmayan anayasaya boşuna %92 'Evet' demedi.
Halk boşu boşuna hırsızları ve katilleri sevmedi.

Senin de suçun var, canım Solcu kardeşim.

Kimse tamamıyla doğru, kimse de tamamıyla yanlış değildir.

Mühim olan körü körüne benimsememek, doğruyu ve yanlışı ayırt edebilmektir.