Gözler, sadece nesnelere bakmak, görmek işlevi yapan organlar değildir.

Bedenin dünyaya, ruhun yaşama açılan penceresidir. 

Gerçekleri görmek gibi sorumlulukları da vardır.

Görmek işin de ışığa veya özel cihazlara ihtiyacı vardır.

Ancak görmek istemeyen gözler için karanlık veya ışığın olup olmamasının önemi yoktur.

Söz gelimi bir asırdır bu coğrafyada yaşatılan vahşetleri, zulümleri, baskıları, tekçi dayatmaları görmeyenler gibi.

Sadece coğrafyada değil, hiçbir yerde görmek istemiyor bazı gözler.

Söz gelimi, bir hafta içinde yönetimi, haritası değiş(tiril)en yanı başımızda ki Suriye gibi.

Paylaşılan videolar, fotoğraflarda belli kesimden sivillere, savunmasızlara, masumlara yapılanlara bakmaya bile yürek dayanmıyor.

Tek kelimeyle kan dondurucu türden.

Elleri silahlı, yüzleri karanlık, yüreksiz üniformalılar vahşette sınır tanımıyorlar yine.

Aklın, vicdanın, insafın, insanlığın ahlakın bir kez daha sıfırlandığına tanık oluyoruz.

Lakin görmek istemeyen gözler yine görmüyor.

Yalnızca gözler de değil.

Ne tanrılar görüyor, ne inançlar, ne sistemler, ne dünya.

Bu nedenle vahşetlerin, ölümlerin, zulümlerin arkası gelmiyor.

Diller, kimlikler, doğa kanamaya devam ediyor.

Jonathan SWİFT'in dediği gibi:

" Kimse görmek istemeyen gözler kadar kör değildir. "

Her zaman olduğu gibi gören, hisseden, kahrolan, çırpınan bir avuç zelal yürek var.

Tek değil, tüm dillerden SELAM OLSUN onlara.