İslam inancına göre Abdulbaki;
"Sonsuz, ölmez, ebedi ve daima var olan, varlığının sınırı olmayan Allah'ın kulu anlamına geliyor."
12 yaşındaydı Abdülbaki.

Güler yüzlü, temiz yüzlü bir çocuktu.
Her şeyden önce, tüm çocuklar gibi o da çocuktu.
İnanca göre Allah'ın kuluydu.
Kaybolduktan ya da kaybedildikten 3 gün sonra ahırda asılı olarak bulundu.
O ipi küçücük boyuyla tavana nasıl bağladığını, nasıl düğüm atıp boynuna geçirdiğini kimse sormadı, merak etmedi.
Daha da tuhafı ailesi şikâyetçi olmak gereği bile duymadı.
Artık Allah'ın çocuk kulu Abdulbaki yok.
Binlerce, yüzbinlerce hatta milyonlarcasının olmadığı gibi.
Ama hayırlı cumalar, yarabbi şükürler, mübarek bayramlar, Allah'ın dediği olur...lar var da var.
Ruhun şad olsun demekten, seni ölüme götürenlere tüm dillerden lanet okumaktan başka söyleyecek bir şey bulamıyorum sevgili çocuk.
Ancak çocuk yanım kanadıkça kanamaya devam ediyor.
Çocukların yaşatılmadığı tüm sistemlere, inançlara tüm dillerden LANET OLSUN.